“എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നെ. മോനെ ഇതുവരെ കണ്ടില്ലല്ലോ. മരുന്ന് മേടിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയിട്ട് ദിവസം രണ്ടായി. അവനു എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു കാണുമോ? എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. നിങ്ങള്‍ ഒന്നു തിരക്കൂ.”

“അവന്‍ മരുന്നു മേടിക്കാന്‍ പോയതല്ല ജാനു.”

Loading...

പിന്നെ ?

സിസ്റ്റര്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു നമുക്ക് ആശുപത്രിയില്‍ കിടക്കേണ്ട അസുഖം ഒന്നും ഇല്ല പ്രായമായതിന്റെ അവശത ആണ് വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോകാം എന്നു ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ വണ്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരാം എന്നു പറഞ്ഞു പോയതാണ്.

അവന്‍ നമ്മളോട് പറഞ്ഞത് കുറെ മരുന്നുണ്ട് മേടിച്ചിട്ട് വരാം എന്നല്ലെ.

അതെ അവന്‍ നുണ പറഞ്ഞതാ ജാനു .

നമ്മള്‍ ഇനി എന്താ ചെയ്യുക .

ഇവിടെത്തെ ഡോക്ടര്‍ പല വ്യദ്ധ സദനങ്ങളിലും തിരക്കുന്നുണ്ട് . പക്ഷെ എങ്ങും ഒഴിവു ഇല്ല. എല്ലായിടവും വയസായവര്‍ നിറഞ്ഞിരിക്കുക ആണ് .

ഇനി എന്ത് ചെയ്യും നമ്മള്‍. അതാ സിസ്റ്റര്‍ വരുന്നുണ്ടല്ലോ .

ഗോപാലന്‍ ചേട്ടാ. വ്യദ്ധസദനത്തില്‍ ഒഴിവു വന്നിട്ടുണ്ട് .

ആണോ . എന്നാല്‍ അങ്ങോട്ട് പോകാം ഞങ്ങള്‍ .

രണ്ടു വ്യദ്ധ സദനങ്ങളിലെയ്ക്കാണ് പോകേണ്ടത്. വണ്ടികള്‍ ഇപ്പോള്‍ വരും .. രണ്ടു പേരും വന്നോളൂ ..

സിസ്റ്റര്‍ പോകുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നപ്പോള്‍ രണ്ടു പേരുടെയും കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു .

“ഇനി എന്ന നമ്മള്‍ കാണുക “

“എനിക്കറിയില്ല ജാനു . നമുക്ക് ആരും ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ.”

sad pics

“വരൂ പോകാം.” ജാനുയമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചു ഗോപാലന്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു. വണ്ടിയില്‍ ഇരുത്തിയിട്ട് ഗോപാലന്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ജാനുയമ്മ ഗോപാലന്റെ കയ്യില്‍ മുറുകെ പിടിച്ചു. വിഷമത്തോടെ ആണെങ്കിലും കൈ വിടുവിച്ചു ഡോര്‍ അടച്ചു വ്യദ്ധ സദനത്തിലെ ഒരു വണ്ടി ജാനമ്മയേയും കൊണ്ടു പോയപ്പോള്‍ സങ്കടം സഹിക്ക വയ്യാതെ രണ്ടു കൈയ്യും കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി അടുത്ത വണ്ടിയില്‍ ഗോപാലന്‍ കയറി ഇരുന്നു. അകന്നു പോകുന്ന വണ്ടിയില്‍ നിന്നു ജാനുയമ്മയുടെ ദയനീയ മുഖം ഗ്‌ളസിനിടയില്‍ കൂടെ കാണാമായിരുന്നു.

ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങാറായ പുതിയ ഇരുമ്പ് കൂട്ടിലെയ്ക്കു അവര്‍ യാത്ര ആയി.